Dlaczego należy czytać składy towarów?

Artykuły czynne powierzchniowo inaczej nazywane są surfaktantami (w skrócie SPC). Określenie substancja powierzchniowo czynna wywodzi się od brytyjskiego surface active agent. W ich cząstkach jest część dobrze oraz źle rozpuszczalna w wodzie. Związki czynne powierzchniowo mają zdolności do obniżania napięcia powierzchniowego cieczy. Środki powierzchniowo-czynne cechują się niesymetryczną konstrukcją. Składają się z części wodowstrętnej, niepolarnej, wodolubnej i spolaryzowanej. Konstrukcja taka powoduje, iż rozpuszczają się po trosze w wodzie, a po trosze w fazie biologicznej.

środki powierzchniowo-czynne

Rodzaje i rola

Związki czynne powierzchniowo rozdzielić można na: anionowe, niejonowe, kationowe, amfoteryczne. Do środków czynnych powierzchniowo wymienić da się emulgatory, płyny czyszczące, artykuły nawilżające, artykuły pianotwórcze. Własności środków stosowane są podczas eliminowania brudu (szampony, kremy, proszki do prania, środki do czyszczenia garnków). Zalety specyfików czynnych powierzchniowo to między innymi funkcjonowanie pianotwórcze, działanie enzymów, obniżanie twardości wody, przydzielanie materiałom delikatności oraz puszystości, dodawanie ubraniom oryginalnej kolorystyki. Potem wady tych specyfików to m.in. spienianie się płynów, zmniejszanie dyfuzji tlenu atmosferycznego, wywoływanie użyźnianie rzek. Na ogół stosowane bywają związki anionowe, a po pewnym czasie o neutralnym ładunku elektrycznym. Produkty powierzchniowo-czynne będą trujące. Odsetek problemów alergicznych powiązana bywa z funkcjonowaniem tych związków. Znaczne ilości środków powierzchniowo-czynnych zawierają między innymi emulsje olei łożyskowych, płyny chłodząco-smarujące, środki chemii domowej, artykuły do higieny. Powodują one uwrażliwienie skóry oraz reakcje uczuleniowe. Do łagodnych surfaktantów zalicza się surfaktanty polimerowe, poliole, betainy, amidobetainy. Stosowane bywają przeważnie w kosmetykach i środkach higieny własnej.